گرسنه بخفتى و روزه روزه داشتى ؛ و بسيار وقت يك ماه سپرى مىشد كه در كانون و مطبخ آن حضرت آتشى افروخته نمىگشت ، و با آب و خرما اكل و شرب مىفرمودند . وقتى جبرئيل سلام خداوند به دو آورد كه : اگر خواهى جبال مكه را سيم و زر كنم و ملازم تو گردانم تا به هر جا كوچ دهى با تو باشد . زمانى سر فرو داشت آنگاه فرمود : اى جبرئيل : الدّنيا دار من لا دار له و مال من لا مال له قد يجمعها من لا عقل له . هر كس دل به دنيا و مال دنيا بندد در سراى جاودانى از خانه و مال بيگانه ماند ، پس هيچ عاقل حطام دنيوى را انباشته نكند ، جبرئيل عرض كرد : ثبّتك اللّه يا محمّد بالقول الثّابت . خداوند تو را در اين عقيدت استوار بدارد . ذكر عبادت رسول خداى بعضى از علما گويند : عبادت رسول خداى قبل از بعثت فكرى بوده و گروهى گويند : ذكرى بوده ؛ و نيز خلاف كرده‌اند كه چه شريعت داشته ، در شريعت موسى و عيسى و ابراهيم و نوح و آدم عليهم السّلام هر يكى را قائلى است صواب آن است كه گوئيم عامل شريعت خويش بوده . بالجمله چون بعد از ايمان افضل عبادات نماز است در عبادات آن حضرت آغاز به نماز و مقدمات آن مىنمائيم . و چون ميان سنّى و شيعى در قانون وضو خلاف است عقيدت هر دو طايفه را رقم مىكنيم . اهل سنّت و جماعت گويند : چون رسول خداى آهنگ آب تاختن فرمودى نخست انگشترى برآوردى و پاى چپ پيش نهادى فرمودى : غفرانك و اگر در بيابان بود درختى يا ديوارى را حاجز كردى ، و مستور آمدى و اگر نه چندان دور شدى كه غايب گشتى و بر زمين نرم درآمدى ، و اگر زمين صلب بودى با نيم‌تيزه‌اى كه با خود داشتى زمين را بخاريدى ، و نرم ساختى و تا به زمين نزديك نشدى جامه برنداشتى و استنجا و آب معدّ و مهيا مىداشتند و بيشتر از بهر هر نماز وضو مىساخت ، و نيز بود كه به يك وضو چند نماز مىگزاشت و پيش از وضو مسواك مىزد و هرگز